Ιn Memoriam: Θεόδωρος Αγγελόπουλος (1935-2012)

Αγγελόπουλος, ο ποιητής της εικόνας με το Βλέμμα του Οδυσσέα, χρειάστηκε Μια Αιωνιότητα και Μια Μέρα για να κάνει την Αναπαράσταση και πήγε το Ταξίδι στα Κύθηρα αφήνοντας μας με τον Θίασο, τώρα που τα Λιβάδια Δακρύζουν και το Τοπίο βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στην Ομίχλη καθώς σηκώνεται η Σκόνη του Χρόνου…

 Ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος, ο σημαντικότερος σκηνοθέτης του Νέου Ελληνικού σινεμά, ο μοναδικός Έλληνας που τιμήθηκε με Χρυσό Φοίνικα για το Μια Αιωνιότητα και Μια Μέρα δεν είναι πια μαζί μας. Είναι τραγική ειρωνεία, ο σκηνοθέτης που έγινε διάσημος  διεθνώς για τα αργόσυρτα πλάνα του να φύγει από τη ζωή, τόσο γρήγορα και τόσο απρόσμενα καθώς γύριζε την ταινία που θα ολοκλήρωνε την Τριλογία που άρχισε με Το Λιβάδι που Δακρύζει και συνεχίστηκε με τη Σκόνη του Χρόνου με τον (προφητικό;) τίτλο Η Άλλη Θάλασσα. 

Πολλοί τον χλεύασαν για τις ταινίες του… πολλοί Έλληνες στις δεκαετίες του ’80 και του ’90, τις δεκαετίες της επίπλαστης χρυσόσκονης και ευημερίας θεωρούσαν τις ταινίες του ακαταλαβίστικες, νησταλέες, “κουλτουριάρικες”. Ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος είχε ένα πολύ προσωπικό ύφος που είτε το λάτρευες, είτε το μισούσες. Σε καμία όμως περίπτωση δε σε άφηνε αδιάφορο. Με την κάμερα και κυρίως με τη φαντασία του έδωσε τα ωραιότερα πλάνα που έχουν γίνει στο ελληνικό σινεμά. Και μπορεί σε μένα που είμαι περισσότερο του λόγου παρά της εικόνας να μη με τράβαγε να δω ταινία του, δε μπορώ όμως να μην αναγνωρίσω το τεράστιο ταλέντο του στη δημιουργία εικόνων.

Καλό σας ταξίδι κύριε Αγγελόπουλε. Φεύγετε σε μια περίοδο που είχαμε ανάγκη τα υγιή πρότυπα. Θα μας λείψετε. Ειλικρινά.

Μάνος Πεπονάκης (αρθρογράφος στο site 12tetragonika.gr)